QH
R
e
ï
n
c
a
r
n
a
t
i
e
n
u
m
m
e
r
QH

Herboren

Alveare, een therapeutische gemeenschap voor de opvang van psychotische patiŽnten bij Assisi in ItaliŽ. Mensen met verschillende achtergronden en psychische problemen van diverse aard worden hier opgevangen in de hoop dat ze door samen te wonen en te werken uiteindelijk zelfstandig de maatschappij weer in kunnen. Het verhaal van Helena, een jonge vrouw die daar nu niet meer zit, werd verteld door psychologe Marinella.

Helena kwam op 16-jarige leeftijd in Alveare terecht, net bij haar moeder weg. Met haar moeder had ze een hele sterke, maar geen normale band. Kort na haar geboorte al werd ze door haar moeder geslagen en mishandeld, maar aan de andere kant kon haar moeder niet leven zonder Helena: Helena was de bevestiging van haar bestaan en mocht niet los van haar raken.

Helena was altijd druk, praatte veel, sliep maar enkele uren per nacht en was obsessief met eten bezig. Bij de meeste patiŽnten die in Alveare worden opgenomen verandert het levenspatroon door de strakke dagritmes die ze aanhouden met opstaan, eten, werken en slapengaan. Helena echter veranderde helemaal niets in de eerste twee jaren. Om te voorkomen dat ze midden in de nacht opstond op zoek naar eten, bonden de psychologen zichzelf aan haar vast en sliepen naast haar. Het hielp allemaal niets.

Na deze twee jaren dachten de psychologen dat ze onbehandelbaar was en riepen Helena bij zich om te vertellen dat ze de behandeling wilden staken. Omdat Helena echter inzag dat deze mensen haar toch echt wel zouden kunnen helpen wanneer ze haar medewerking verleende, en dat dit eigenlijk haar enige redding was, smeekte ze om te mogen blijven en beloofde ze haar best te doen. Het behandelende team kwam met Helena een regressietherapie overeen, waarin ze alles wat ze had opgebouwd tussen heden en haar geboorte zou loslaten, om het vervolgens weer op te bouwen vanaf het niets. Hierbij waren Marinella en frater Fulvio plaatsvervangende moeder en vader.

Na deze afspraak begon langzaam maar geleidelijk iets te veranderen in Helena. Ze praatte minder en minder, werd minder gericht op eten en sliep meer, ze werd onzindelijk, ging minder lopen en nog later zelfs kruipen, ze moest gevoerd worden, ze praatte helemaal niet meer maar brabbelde alleen nog en sliep bijna volledige etmalen.

In een week dat al de andere bewoners van Alveare weg waren op vakantie gebeurde het dat Helena in foetushouding tegen Marinella aan ging liggen en als een baby bij haar moeder lag. Op dit moment werd ze als twintigjarige opnieuw geboren.

Na deze wedergeboorte leerde Helena binnen ruim een jaar opnieuw eten, kruipen, praten, lopen en werd ze met meer liefde en andere normen grootgebracht dan na haar daadwerkelijke geboorte.

Helaas voor de behandeling was voltooid, kwam de biologische moeder op bezoek, zou met Helena de stad in gaan, maar ze zijn nooit meer teruggekeerd.

Jan-Willem Doornenbal

index